Fasola tonka – co oznacza w perfumach?

Mimo nazwy „fasola” tonka jest w praktyce nasionem drzewa Dipteryx odorata, należącego do rodziny bobowatych. Drzewo występuje naturalnie w północnej części Ameryki Południowej i jest silnie związane z regionem Amazonii.

Owoce zawierają pojedyncze, wydłużone nasiono. Po zebraniu i wysuszeniu staje się ono ciemne, pomarszczone i bardzo aromatyczne.

Givaudan opisuje naturalny absolut tonka z Brazylii jako materiał o charakterze pudrowym, migdałowym i waniliowym, uzupełnionym suchymi, drzewnymi i tytoniowymi aspektami.

IFF zwraca dodatkowo uwagę na akcenty siana oraz kremową waniliowo-pralinową stronę naturalnego ekstraktu.

W perfumerii naturalnej wykorzystuje się odpowiednio przygotowane i wysuszone nasiona.

Jedną z tradycyjnych form jest absolut tonka, otrzymywany poprzez ekstrakcję i późniejsze oczyszczanie ekstraktu.

Givaudan opisuje proces, w którym z przygotowanych nasion otrzymuje się najpierw konkret, a następnie absolut poprzez ekstrakcję rozpuszczalnikową.

IFF oferuje zarówno klasyczny Tonka Bean Absolute, jak i ekstrakt otrzymywany przy użyciu nadkrytycznego CO₂. Ten drugi zachowuje między innymi charakter prażonego migdału, suszonego siana i kakao.

Jednym z najważniejszych związków odpowiedzialnych za rozpoznawalny charakter tonki jest kumaryna.

Fasola tonka naturalnie zawiera jej dużo. Podczas odpowiedniego przygotowania nasion na powierzchni mogą pojawiać się widoczne kryształki kumaryny.

dsm-firmenich bezpośrednio wskazuje kumarynę jako składnik odpowiadający za charakterystyczny, przyjemny zapach nasion. Jej profil kojarzy się szczególnie ze słodyczą, sianem, migdałami, wanilią i balsamicznym ciepłem.

Sama kumaryna jest również osobnym materiałem perfumeryjnym. Dlatego perfumiarz może tworzyć tonkowe i fougère'owe efekty bez konieczności opierania całej kompozycji na naturalnym absolucie tonka.

Nie. Piramida zapachowa opisuje przede wszystkim wrażenia i konstrukcję kompozycji, a nie kompletną recepturę chemiczną.

Nuta tonka może powstać przy użyciu naturalnego ekstraktu, syntetycznej kumaryny, innych materiałów o podobnym profilu albo połączenia kilku składników.

To normalna praktyka perfumeryjna. Tak samo nuta róży nie oznacza automatycznie zastosowania konkretnego naturalnego absolutu róży, a nuta skóry jest zazwyczaj zbudowanym akordem zapachowym.

Dlatego zapis „tonka bean” w nutach należy interpretować przede wszystkim jako informację o oczekiwanym profilu zapachowym.

Tonka i wanilia są często używane razem, dlatego łatwo je ze sobą pomylić.

Obie mogą pachnieć słodko, kremowo i otulająco, ale ich typowe profile nie są identyczne.

Bardzo często, ale nie zawsze.

Naturalny profil tonki świetnie pasuje do perfum gourmand, ponieważ przypomina migdały, wanilię, pralinę, karmel i inne jadalne aromaty.

W połączeniu z kakao, kawą, czekoladą, mlecznymi nutami czy karmelem może być mocno deserowa.

Ale dokładnie ten sam materiał może zostać użyty w znacznie bardziej wytrawnym, suchym i klasycznym stylu.

Tonka i kumaryna są mocno związane również z klasycznym stylem fougère.

W takich kompozycjach słodko-sianowy charakter kumaryny tworzy kontrast dla lawendy, bergamotki, zielonych i aromatycznych elementów.

dsm-firmenich wskazuje naturalne ekstrakty tonka właśnie jako materiały przydatne w akordach fougère i ambrowych.

Efekt jest wtedy zupełnie inny niż w deserowym gourmand: bardziej suchy, aromatyczny, elegancki i klasyczny.

W piramidach zapachowych tonka bardzo często jest umieszczana w bazie.

Jej ciepły, słodki i balsamiczny charakter dobrze współpracuje z materiałami budującymi późniejszą część kompozycji: wanilią, drewnem, żywicami, paczulą czy piżmami.

Nie oznacza to jednak, że jej charakter musi pojawić się dopiero po kilku godzinach. W dobrze zaznaczonym akordzie tonkowym słodycz lub kumarynowa suchość może być czytelna dużo wcześniej.

Określenie „nuta bazy” jest elementem modelu opisującego rozwój perfum, a nie zegarem określającym dokładny moment pojawienia się składnika.

Tonka jest często spotykana w kompozycjach o dobrej trwałości, ale nie należy traktować jej jak prostego „utrwalacza”, który automatycznie przedłuża każdy zapach.

Trwałość perfum zależy od całej receptury, ilości i właściwości zastosowanych materiałów oraz sposobu aplikacji.

Tonka często występuje obok wanilii, benzoesu, żywic, drewna, piżm i ambrowych materiałów, dlatego całe takie bazy mogą być bardzo substantywne.

Nie oznacza to jednak, że samo pojawienie się słowa „tonka” w piramidzie pozwala przewidzieć konkretną liczbę godzin.

Nie ma przypisanej płci.

W klasycznych i współczesnych perfumach męskich tonka często pojawia się z lawendą, bergamotką, drewnem, tytoniem i aromatycznymi akordami.

W perfumach damskich może być połączona z wanilią, kwiatami, owocami, ambrą i akordami gourmand.

W perfumach unisex świetnie działa zarówno jako miękka słodka baza, jak i suchy kumarynowy kontrast.

Nie ma jednego sezonu dla tonki. Wszystko zależy od tego, w jakim stylu została użyta.

Tak. Kumaryna jest znanym składnikiem perfumeryjnym objętym standardami bezpieczeństwa branży zapachowej.

IFRA posiada dla kumaryny osobny standard określający ograniczenia zależne od kategorii produktu. Limity odnoszą się do gotowego produktu i sposobu jego stosowania.

Nie oznacza to, że obecność tonki w perfumach jest czymś nietypowym lub niebezpiecznym. Odpowiednie poziomy składników są elementem normalnego procesu projektowania bezpiecznej formuły.