Słownik perfumiarski

Zapach wyczuwalny bardzo blisko ciała, bez dużej projekcji. Skin scent daje intymny, czysty i osobisty efekt.

Początek zapachu po aplikacji. Opening często jest najbardziej świeży, lotny i intensywny w pierwszych minutach.

Etap, w którym zapach osiada na skórze i pokazuje bazę. Drydown często decyduje o finalnym charakterze perfum.

To, jak mocno i jak daleko zapach rozchodzi się od skóry po aplikacji. Projekcja mówi, czy perfumy są wyczuwalne z bliska, czy z większego dystansu.

Smuga zapachu pozostawiana w powietrzu przez osobę noszącą perfumy. Sillage bywa nazywany ogonem zapachowym.

Czas, przez jaki zapach pozostaje wyczuwalny na skórze lub ubraniu. Zależy od stężenia, składników, skóry i warunków otoczenia.

Zjawisko, w którym nos przestaje rejestrować zapach mimo że inni nadal go czują. Często dotyczy intensywnych lub często noszonych perfum.

Określenie perfum o bardzo dużej projekcji, intensywności i trwałości. Beast mode zwykle oznacza zapach mocno obecny w otoczeniu.

Zapach, który staje się osobistym znakiem rozpoznawczym. Signature scent pasuje do stylu, charakteru i codzienności osoby noszącej.

Połączenie kilku nut, które razem tworzą jedno konkretne wrażenie zapachowe, np. skórzane, morskie, gourmand albo ambrowe.

Schemat pokazujący podział zapachu na nuty głowy, serca i bazy. Pomaga zrozumieć, jak perfumy rozwijają się w czasie.

Najbardziej lotne nuty wyczuwalne tuż po aplikacji. Odpowiadają za pierwsze wrażenie i często szybko ustępują miejsca sercu zapachu.

Środkowa część kompozycji, która rozwija się po otwarciu. Nuty serca nadają perfumom charakter i emocjonalny profil.

Najtrwalsze nuty zapachu, które pozostają na skórze najdłużej. Często odpowiadają za głębię, ciepło i drydown.

Rozpoznawalny styl, szkielet lub podpis kompozycji. DNA zapachu sprawia, że perfumy kojarzą się z konkretną linią, marką lub rodziną.

Składnik spowalniający ulatnianie nut zapachowych. Fiksatywy pomagają zwiększyć trwałość, głębię i stabilność kompozycji.

Proces dojrzewania kompozycji po połączeniu składników. Maceracja może wygładzać zapach i pomagać składnikom lepiej się połączyć.

Skoncentrowana mieszanka składników zapachowych, z której powstają perfumy po rozcieńczeniu alkoholem lub innym nośnikiem.

Jedno z najwyższych stężeń zapachu. Extrait de Parfum zwykle daje głębszy, bogatszy i często trwalszy efekt niż lżejsze koncentracje.

Bardzo skoncentrowana forma zapachu, często bogata, głęboka i długotrwała. Parfum zwykle aplikuje się oszczędniej niż EDT lub EDP.

Eau de Parfum, czyli woda perfumowana. Popularne stężenie łączące wyrazistość, dobrą trwałość i wygodę codziennego noszenia.

Eau de Toilette, czyli woda toaletowa. Zwykle lżejsza, świeższa i mniej skoncentrowana niż EDP.

Eau de Cologne, czyli woda kolońska. Lekka, odświeżająca forma zapachu o niższym stężeniu i krótszej trwałości.

Ilość kompozycji zapachowej w produkcie. Koncentracja wpływa na intensywność, trwałość i sposób, w jaki zapach rozwija się na skórze.

Klasyczna forma aplikacji bez atomizera, w której zapach nanosi się bezpośrednio na skórę. Często kojarzy się z wodami kolońskimi.

Określenie stosowane przy zapachach o głębokim, mocnym i luksusowym charakterze. Elixir często sugeruje większą intensywność kompozycji.

Mała ilość zapachu przeznaczona do sprawdzenia kompozycji przed zakupem większej pojemności. Dobra do szybkiego poznania perfum.

Niewielka ilość oryginalnego zapachu przelana z flakonu do mniejszego atomizera. Pozwala testować perfumy bez kupowania pełnej butelki.

Proces przelania części perfum z oryginalnego flakonu do mniejszego pojemnika lub atomizera.

Zapach inspirowany inną kompozycją, sprzedawany pod własną nazwą. Dupe nie jest tym samym co podróbka udająca oryginał.

Nowa odsłona istniejących perfum, zwykle oparta na podobnym DNA, ale z innym akcentem, klimatem lub koncentracją.

Kupno zapachu bez wcześniejszego testu na skórze. Blind buy bywa ryzykowny, dlatego odlewki pomagają ograniczyć nietrafione zakupy.

Łączenie dwóch lub więcej zapachów na skórze, aby stworzyć własny efekt albo wzmocnić wybrane akordy.

Miejsca na ciele, gdzie krew płynie bliżej skóry i zapach może lepiej się rozwijać, np. nadgarstki, szyja lub zgięcia łokci.

Egzemplarz zapachu przeznaczony do testowania. Tester zwykle ma tę samą kompozycję co produkt regularny, ale może mieć prostsze opakowanie.

Mechanizm rozpylający perfumy w formie mgiełki. Dobry atomizer wpływa na komfort aplikacji i równomierne rozłożenie zapachu.

Butelka, w której znajdują się perfumy. Flakon chroni zapach, ułatwia aplikację i jest ważnym elementem designu marki.

Zamknięcie flakonu, które chroni atomizer i dopełnia wygląd perfum. Może być plastikowe, metalowe, szklane, drewniane lub magnetyczne.

Kod produkcyjny umożliwiający identyfikację partii perfum. Często pomaga sprawdzić datę produkcji lub zgodność flakonu z opakowaniem.

Zmiana formuły zapachu względem wcześniejszej wersji. Reformulacja może wpłynąć na trwałość, projekcję lub charakter perfum.

Starsze wydania perfum, często cenione przez kolekcjonerów za dawną formułę, inne składniki lub bardziej klasyczny charakter.

Podział surowców perfumeryjnych na pochodzenia naturalnego i laboratoryjnego. Obie grupy mogą być wartościowe i często współtworzą jedną kompozycję.

Pojedynczy związek zapachowy wykorzystywany w perfumach. Aromachemicals mogą nadawać świeżość, czystość, drewno, piżmo lub efekt mineralny.

Pojedyncze cząsteczki odpowiadające za konkretne wrażenia zapachowe. W nowoczesnej perfumerii często budują minimalistyczne, przestrzenne kompozycje.

Nowoczesna molekuła o ambrowym, drzewnym i lekko mineralnym charakterze. Dodaje zapachom głębi, czystości i długotrwałej aury.

Molekuła o drzewnym, aksamitnym i lekko cedrowym charakterze. Często daje efekt gładkiej, nowoczesnej aury blisko skóry.

Molekuła kojarzona z jaśminową świeżością, lekkością i świetlistością. Wnosi przestrzeń, powietrze i elegancki blask.

Molekuła odpowiedzialna za efekt morski, wodny i melonowo-ozonowy. Bardzo ważna w zapachach akwatycznych.

Molekuła o miękkim, drzewno-piżmowym, lekko ambrowym charakterze. Nadaje zapachom ciepło, otulenie i kaszmirową teksturę.

Luksusowa, głęboka nuta pozyskiwana z agarowego drewna. Może pachnieć drzewnie, żywicznie, skórzanie, dymnie i orientalnie.

Ciepły, balsamiczny i zmysłowy akord, który dodaje kompozycjom głębi, słodyczy, miękkości i trwałości.

Akord kojarzony z czystością, miękkością, skórą i delikatnym pudrem. Piżmo często daje efekt drugiej skóry.

Drzewno-ziemista nuta o wytrawnym, eleganckim i lekko dymnym charakterze. Nadaje perfumom strukturę i głębię.

Głęboka, ziemista, drzewna i lekko słodka nuta. Paczula często występuje w kompozycjach szyprowych, orientalnych i gourmand.

Ciepła, żywiczna i balsamiczna nuta o ambrowo-skórzanym charakterze. Dodaje kompozycjom zmysłowości i głębi.

Słodka, balsamiczna żywica o waniliowo-migdałowym cieple. W perfumach działa otulająco i wygładzająco.

Rodzina zapachów inspirowana deserami, słodyczą i jadalnymi akordami, takimi jak wanilia, karmel, czekolada, kawa czy pralina.

Ciepłe, zmysłowe i głębokie akordy o bogatym charakterze. Często łączą przyprawy, żywice, wanilię, bursztyn, drewno i kadzidło.

Rodzina nut oparta na drewnie, korzeniach, żywicach i suchych strukturach. Daje perfumom elegancję, stabilność i głębię.

Świeże, energetyczne i lotne nuty, takie jak bergamotka, cytryna, pomarańcza, grejpfrut, limonka czy yuzu.

Rodzina zapachowa oparta na kwiatach. Może być świeża, romantyczna, pudrowa, kremowa, słodka albo zmysłowa.

Klasyczna rodzina zapachowa oparta zwykle na lawendzie, ziołach, kumarynie, mchu i drzewnym tle.

Elegancka rodzina zapachowa łącząca świeże cytrusy, kwiaty, mech, paczulę, żywice i ziemistą głębię.

Nuty kojarzone z wodą, morzem, bryzą, ozonem i czystą przestrzenią. Dają efekt świeżości i lekkości.

Nuty ziołowe, zielone i świeże, takie jak lawenda, rozmaryn, szałwia, tymianek, bazylia czy mięta.

Miękkie, eleganckie i kosmetyczne akordy kojarzone z pudrem, irysem, fiołkiem, heliotropem, piżmem i aldehydami.

Nuty przypominające skórę, zamsz, garbowaną skórę lub eleganckie wyroby skórzane. Mogą być suche, dymne, miękkie lub animalistyczne.

Nuty przypominające liście, trawę, łodygi, zieloną herbatę i świeżą roślinność. Dają efekt naturalności i czystości.

Nuty czyste, musujące, mydlane i świetliste. Aldehydy nadają perfumom elegancję, przestrzeń i klasyczny połysk.

Nuty jabłka, gruszki, brzoskwini, malin, porzeczek, mango, ananasa i innych owoców. Wnoszą radość, słodycz i świeżość.

Nuty pieprzu, kardamonu, cynamonu, goździków, imbiru, szafranu i innych przypraw. Dodają energii, ciepła i charakteru.

Ciepłe, suche, miodowe, dymne lub skórzane nuty inspirowane liśćmi tytoniu. Kojarzą się z elegancją i głębią.

Nuty żywiczne, dymne i duchowe, często o spokojnym, medytacyjnym charakterze. Kadzidło dodaje głębi i tajemnicy.

Słodka, kremowa, ciepła i otulająca nuta. Wanilia może być deserowa, balsamiczna, pudrowa, drzewna albo zmysłowa.

Ciepła nuta o słodkim, migdałowym, waniliowym i lekko tytoniowym charakterze. Często pojawia się w gourmandach i zapachach orientalnych.

Kremowa, miękka i drzewna nuta o mlecznym, ciepłym charakterze. Sandałowiec wygładza kompozycję i dodaje elegancji.

Sucha, czysta i elegancka nuta drzewna. Cedr może być lekko ołówkowy, żywiczny, mineralny lub balsamiczny.

Cytrusowa nuta o świeżym, lekko gorzkim, zielonym i eleganckim charakterze. Bardzo często otwiera kompozycje perfum.

Intensywna, zmysłowa i elegancka nuta kwiatowa. Jaśmin może być słodki, zielony, kremowy, indolowy lub świetlisty.

Klasyczna nuta kwiatowa, która może być świeża, zielona, owocowa, pudrowa, miodowa, ciemna albo orientalna.

Grupa nut obejmująca m.in. jaśmin, tuberozę, gardenię, kwiat pomarańczy i lilię. Często są kremowe, zmysłowe i wyraziste.

Elegancka nuta o pudrowym, kremowym, lekko ziemistym i kosmetycznym charakterze. Irys często daje efekt luksusowej miękkości.